Poezi shqip
dy pika lot per dashuri dy zemra qe ndohen end ene vetmi dy zemra t earta dy zemra te zjarrta e duan njera tjetren edhe pse jan te lrgta.
Ike diku larg me tënden deshir me harrove mua , e nuk me the lamtumir . Më kujtoet ajo dit kur e dham besen te betuar ne te dy , zbashku ta kalojmë jeten
Rreshti i shkruar aspak smë trazon , sepse zemra ime pergjithmon te don , shih si shkon rinia kot vetëm në vaj e lot vetëm nje gje e mendoj te vdes apo te jetoj
Në vitet shkollore në nje dhom te erresuar ëmbel bisedonim dy te dashuruar , i bëj pyetje vetes pergjigje me fjal ska , vall ajo qe i bashkon dy zemra emrin si e ka . Si i tgojn kesaj gjeje vall a ka emer kur lëshoet buza mbi buzë e zemra mbi zemër . Dy te dashuruarit pëgjigje kërkojnë e zmerat e tyre kthehen e thojn : Me buzë mbi buzë ndjej nje embelsi e zemër mbi zmër i thojn" Dashuri
Një bilbil i bukur shum netë po këndon , dashurin e humbur me lot po e vajton , ai bilbil i bukur me ze qe po qanë ndarjen e te dashures me lot po e lan , at bilbil të gjor ska më kush qe e ngroh ,
plaget e tij ne zemer ska kush ja shëron , ai bilbil nga dal po dëpsoet zemra e tij edhe nga dal po dopsoet , vajto bilbil vajto për fatin tend te zi se edhe mua më ngjau e njejta " Tradhëti
Sum jam i merzitur malli po me mbyt , syt me jan verbuar , qe ku ti ke shkuar , që sa koh u ben qe më ste kam pare , lotet po me pikojne mali me ka marrë, ate dit ti kur shkove ti më nuk u ktheve , nje plag ma bere dhe diçka më rrëmbeve , shkove dhe u trete humbe diku larg e la nje një djal në vuajtje ne ket jet pa fat , ti tani jeton , mendon per ardhmeri , se te don nje djal kët " a e din
Nje her gabova se te dashurva , ne duart e tua krejt sishte u leshova . Por tani eshet vone kaloi çdo gje vuajtjet dhe gzimet nuk kthehen me ! Sum kam vuajtur dhe shum do te vuaj prej kur me the se ker e kam merituar . Ne zemren time ësht vulosur nje emer , vetem ty e dashur te mbaj ne zemer . Të kam lypur shum , ndër uje e hënë por nuk te gjeta se ishe e nxenë. Nuk e di pse , smë thua mirdita apo
Lumturin qe patem ende e kujtoj kthehu po te lutem se smund te harroj , isha i lumtur ne përqafimet tua nuk mund te harroj por te dua i kujtoj çastet e jetes son kthehu po te lutem kthehu sa sështe vonë
Kur te vdes ju lutem mos me vajtoni lule mbi varrin mos ma çoni se do te vdes ne nostalgji duke kënduar keng per vetmi , perse mbeta ne vetmi asgje per mua nuk eshet kënaqesi pse ti shkon eme le ne vetmi , ne ket moment te qet hëna ne qiell ndriçon mua nje breng e madhe zemren ma copton
Pse nuk me beson se je thell me mua , pse nuk i shiqon keto syt e mi qe per ty lotojnsi ndonje femi , pse ti nuk i pyet keto buzet e mia qe jan shkrumuar nga dashuria , pse ti nuk e dgjon zerin tim te gjor qe rrahjet e saja te shejta tingullojn si ora , pse ti nuk e pyet trupin tim qee eshet terthar qe nga ai filim i takimit , pa ty me nuk gjej shpetim mbi tok perveç te jem me ty .
Nuk di a me beson, dhe a me don por me thuaj te verteten pse po me harron , thuaj te verteten sa te duash , sepse jam ne gjendje per kete te ma thuash , mos vuaj per nje djal te mjere qe ne jeten e tij nuk pati pranëver , por krenar vdiq dhe krenar jetoi vajzen qe e deshti gjer ne vdekje se harroi
-Te nderova dhe te respektova vetem pse ishe e ndershme,, se dita se do te mbetesh shoqe e botes se rrejshme
-Te deshta pa asnje kufi,,, jo pse e kishe ate bukuri,, por pse kishe shpirte e zemer,, sikur ti nuk pashe une femer,
Ste harrova une akoma edhe pse kurre nuk do te harroj e di se nje dite edhe une do te vdes por deri ne vdekje te rrespektoj..
Nuk e di tash se ku gjendesh,, shoqja ime e perjetshme ,, ne zemren time do te mbetesh e paharruar dhe e pavdekshme
kom harru zemer kur bashk me ty kom kesh/ po nuk harroj heren e fundit kur jem pa qa ki vesh/ nuk e harroj buzen tande kur buza jem e ka prek/ nuk t'harroj une syn deri sa kom me dek/ e di u desht mu nda po ti nuk ki faj zemer/ na ndan padeshirtanen veq si ti skom me dasht femer/ derisa un jom vetum e qeto fjal po ti thom/ti je me tjeter kon e un apet t'thirri n'telefon/ cingrron cingrron
Te kam enderruar.
Mbi dritare nata derdh qetsine
dhe shiu i furishem shoqeron vetmine.
Lart ne qiell te erret dy sy shkelqejne
nje zemer te vetmuare mbushin shprese.
Heshtja mbreteron...
Dy sy tevegjel ngadale mbyllen...
nje buzeqeshje e embel
vjedhurazi shikon
dhe niset ne kerkim te endrres se saje.
***
Ngadale lundron ne det
dhe ngritet e fluturon ne qiell
me dy sy qe shkelqejne atje lart
buzeqeshja flet.
Nata kalon...
Buzeqeshja mbledhe krahet
dhe kthehet ne qerdhen e vet...
Serish heshta mbreteron...
dhe syte e vegjel hapen me nxitim
Tani dielli i posalindur ndriqon
" Te kam enderruar,"
nje ze tingellon
dhe...
serish heshtja mbreteron
